بسیج ( بمناسبت هفته بسیج)

درسال 1357 پس از طي مبارزات طولاني انقلاب اسلامي به رهبري امام (ره) پيروز شد كشور ايران هميشه و همواره مورد تهديد ساير كشور هاي متخاصم علي الخصوص آمريكا بوده است آمريكا با ايجاد اغتشاش در امور داخلي و ترور شخصيت هاي انقلاب توسط ايادي داخلي سعي در نابودي نظام نوپاي انقلاب اسلامي داشته است لذا امام با دور انديشي و درايت خاص در بيست و پنجم آذر 1358 فرمان تشكيل  بسيج مستضعفين را داده است بخاطر مي آورم اكثر كسانيكه عضو بسيج شدند  واقعا مستعف بودند و از هر قشر جامعه با خلوص نيت عضو آن مي شدند . در شهريور سال 1359 بود كه در پي تحريكات و حمايتهاي آمريكا و هم پيمانانش كشور عراق به سرگردكي صدام كه كينه و عداوت چندين ساله با كشور عزيز مان ايران بر سر مسئله قرارداد 1975 الجزاير داشته با تمام قوا به ايران حمله نمود در اين تهاجم كه با حمايتهاي مالي كشور هاي عربي و نيزحمايتهاي همه جانبه كشور هاي غربي و اروپاي صورت گرفت مدت 8 سال طول كشيد حضور بسيجیان از هر قشر علي الخصوص نوجوانان و دانش آموزان كه با نهايت خلوص و ايثار در جبهه ها حضور مي يافتند عامل اصلي عدم شكست در اين جنگ بوده است بسيجیانيكه بدون هيچگونه چشمداشت مالي و در جهت برقراري حكومت اسلامي بر پايه عدل و انصاف با تمام خلوص جنگيد ند و در اين راه با اهداء جان خويش نهايت ايثار را به منصه ظهور رسانند تاريخ پر از ايثار و فداكاري اين عزيزان در طول 8 سال جنگ مي باشد منباب نمونه  وقتي چند ی پيش مصاحيه يك بازجو عراقي را در روزنامه ايران مي خواندم كه اعلام نمود  يك اسير ايراني را براي بازجويي نزد او برده و براي كسب اطلاعات هر 2 دقيفه يك انگشت دست و يا پا يش را قطع مي نمود و با فندك برقي جاي بريده شده را مي سوزاند  و لي او هيچ اطلاعاتي نداده است  متوجه خواهيم شد كه در زمان جنگ چه از خود گذشنگي و ايثار وجود داشته است مع الوصف آنچه مبرهن و محرز است قدرت معنويت در زمان جنگ حرف اول را مابين بسيجيان و مسئولين حاكم بوده و ماديت هيچگونه نقشي نداشته است ولي متاسفانه بعد از چند سال از زمان جنگ مسائل ماديت جايگزين معنويت شده است و خيلي از افراد بر سر كسب مناصب دولتي و اخذ بيشتر از غنائم جنگي به بحث و جدل پرداحته اند و به نظرم به فرموده پيامبر اكرم (ص) در جهاد اكبر كه مبارزه با نفس بوده  شكست خورده اند البته افراد زيادي از بسيجيان هستند  كه از  وضع بوجود آمده ناراحت بوده و خون دل  مي خورند . تاسف بارتر اينكه در جهت رسيدن به اميال دنيوي از وقايع جنگ و شهداء استفاده ابزاري مي نمايند كه ناراحت كننده است . راستي كجا بسيج در آن زمان 180 ميليارد تومان وجه نقد داشته است آيا وجود اينهمه سرمايه مي توانست اورا وادار به حضور در جبهه نمايد ؟و در حال حاضر با انداختن چفيه بسيج در مراسمات هفته بسيج شركت كردن و به ايراد سخنراني پرداختن چه معني مي تواند داشته باشد ؟ يادم مي آيد در زمان اوايل انقلاب و جنگ خيلي از كسانيكه حيلي كمتر سرمايه داشتند به آنان مي گفتند مرفهين بي درد !!! آيا زمان عوض شده و ما افراد با ايمان و خيلي سرمايه دار و در حقيقت مرفهين با درد داريم ؟ !!!! النهايه مسئولين نبايد فراموش كنند كه با دلاوريها و ايثارگريهاي شهداء و جانبازان و بسيجيان خالص كه خون دل مي خورند به اين مناصب رسيدند لذا بايد در راستاي برقراري حكومت اسلامي به معني واقعي قدم بر دارند در غير اينصورت بايد در پيشگاه خدا و شهداء جوابگو باشند