حضرت علی(ع)

واقعه ضربت خوردن مولای متقیان حضرت علی (ع) در جند صد سال گذشته اتفاق افتاد و همانطوریکه می دانید خلافت پس از پیامبر اکرم حق علی (ع) بوده که به ناحق از ایشان سلب نموده اند تا اینکه در دوره خلیفه سو م مردم به تنگ آمده و با تحریک چند تن از مسلمانان که خواص آن زمان بوده اند خلیفه سوم را کشته و پس ازآن به منزل حضرت هجوم آورده و علی رغم تمایل امام را به عنوان خلیفه پذیرفته و بیعت نمودند بعد از طی زمانی همان افراد که طلحه و زبیرشامل آنها بوده در مقابل عدالت علی (ع) تاب نیآورده و با او به جنگ برخاسته اند که به جنگ جمل معروف است همچنین یکی از جنگهای مهم امام با معاویه بوده در یک قدمی پیروزی با نقشه عمرو عاص قرآنها را بر سر نیزه کرده و میان یاران و سپاهیان نفاق انداخته وامام بالاجبار  بحث حکمیت را پذیرفته اند و در انتخاب نماینده نظر امام با ابن عباس بوده  ولی در پی اصرار یاران خشک مذهب نمایندگی ابوموسی اشعری را پذیرفت  وپس از شکست همان یاران معتصب و خشک و بدون بینش بر امام خرده گرفته که چرا حکمیت را قبول نموده است لذا شعا ر لاحکم الاحکم الله را سرلوحه خویش قرار داده و به نام خدا در نهروان روبروی امام قرار گرفته اند که در این جنگ فقط 9 نفر از آنان باقی مانده اند که 3 نفر از آنان شور و مشورت نموده و عامل مشکلات آن زمان اسلام  راعلی (ع) – معاویه – عمرو عاص تشخیص داده و نقشه قتل آنان  را طراحی می کنند که در این ارتباط ابن ملجم که لعنت خدا بر او باد موفق شده و امام را به شهادت می رساند . براستی جه عاملی سبب میشود که طلحه و زیبر که سالها در کنار امام رشادتها در زمان پیامبراکرم (ع) برای اسلام نموه اند و مقام و منزلت امام را هم می دانستند بازهم در مقابل امام صف آرایی کرده اند و یا یاران امام در جنگ صفین گوش بفرمان امام نبوده و حیله های معاویه و عمرو عاص را قبول نموده اند و به زعم خویش در جهت اصلاح دین اسلام در مقابل امام قرار گرفته اند آیا مسائل مادی دخیل بوده ؟ آیا عدم شناخت واقعی آنان  از دین اسلام تاثیر داشته و دینداری آنان سطحی بوده است ؟ آیا مورد امتحان الهی قرار گرفته و مردود شده اند ؟ آیا فریب شیطان را خورده و گمرا ه شده اند ؟ و....... به نظرم تمام عوامل ذکر شده دخیل می باشد . براستی ما در کجا واقع شده ایم آیا شناخت کافی از دین داریم ؟ آیا اشتباهات تاریخ اسلام  در جامعه فعلی ما به شکل مدرنتر و حرفه ای تر تکرار می شود و نقش ما در این  ارتباط چگونه می باشد . باین حال ما باید از سرگذشت پیشینیان علی الخصوص تاریخ اسلام درس گرفته و در جهت عدم لغزش همیشه به معنای واقعی پیرو حضرت محمد (ص) و حضرت علی (ع) و امامان معصوم  باشیم گرچه معتقدم پیرو واقعی بودن سختیها و مرارتهای خاص خودش داشته و با دنیا طلبی سازگازی ندارد .

 مطمئن باشیم رستگاری ما در سایه اطاعت از فرامین و دستورات پیامبر گرامی و ائمه معصوم می باشد آنان  به درجه اعلی رسیده و رستگار شده اند همانطوریکه مولا پس از خوردن ضربت فرمود فزت برب الکعبه .

 یکی از مشکلات جامعه ما که عموم ما با آن درگیر هستیم اقشای عیوب و گناهان سایر افراد جامعه ازسو ی ماست در صورتیکه خطاهای خویش را ندیده می انگاریم در این ارتباط  خطبه شماره     140  مولا بسیار زیبا ست راستی اگر فرمایشات امام در جامعه ما رعایت شود جامعه ما متحول نمی شود ؟  

برای خواندن خطبه روی ادامه مطلب را کلیک فرمائیذ

محل جنگ خندق ( سفر حج)

پس از اتمام بازدید مسجد ذوالقبلتین اعضای کاروان سوار اتوبوس شده تا به محل جنگ خندق یا احزاب که برنامه بعدی مدیر کاروان بوده بروند که پس از طی مسافتی ساعت 11.30 روز چهارشنبه مورخ 29/۹/85 به محل رسیدیم .

از آن هنگام که پیامبر در مدینه سکنی گزید پیوسته ماموران زبردست را روانه اطراف می کرد تا اورا از اوضاع و جنب و جوشهای خارج از محوطه اسلام آگاه سازند از این جهت گزارشگران اطلاع دادند کـــه اتحادیه نظامی نیرومندی بر ضد اسلام تشکیل شده و افراد این اتحادیه در روز معین حرکت و مدینه را محاصره می نمایند پیامبر فورا" شورای دفاعی تشکیل داد تا از تجربیات تلخی که از جنگ احد داشتند نتیجه بگیرند . پس از بحث و مشورت در نهایت با نظر سلمان فارسی که با فنون رزمی ایرانی آشنایی کامل داشت کندن خندق در جهت جلوگیری از پیشروی دشمن را باتفاق آرا تصویب گردید و این طرح دفاعی نقش موثری در صیانت و حفاظت از اسلام و مسلمانان داشت .

پیامبر گرامی محل حفر خندق را با خط مخصوصی تعیین کرد قرار شد از احد تا راتج خندقی کنده شود پیامبر اولین کلنگ را بر خود بر زمین زد و مشغول کندن زمین شد و با این کار گوشه ای از برنامه اسلام را نشان داد و به جامعه اسلامی تفهیم کرد که فرمانده لشکر و پیشوای جمعیت باید بسان افراد دیگر شریک غم بوده و پیوسته باری از دوش آنان بردارد از این جهت تلاش و کوشش پیامبر شور عجیبی در مسلمانان پدید آورد و همه بدون استثنا" شروع به کار نمود ه اند و در نهایت خندقی به طول ۵.۵ کیلومترو به عمق و ۵ متر و نیز ب ه پهنای ۵ متر حفر نمودند .

سپاه عرب به سرکردگی ابوسفیان و با اتحاد قبایل قریش - تیره بنی سلیم - تیره بنی فرازه - بنی اشجع - بنی مره و یهودیان مدینه در حدود ۱۰ هزار نفر بودند ولی عده مسلمانان از ۳۰۰۰ نفر تجاوز نمی کرد و دامنه کوه سلع که  به محل بازدید رفتیم  نقطه مرتفعی است اردوگاه آنان بود این نقطه کاملا" بر خندق و خارج آن تسلط داشت. سپاه شرک نزدیک به یک ماه در پشت خندق توقف کرد و جز عده  معدودی نتوانستند از خندق عبور کنند. از آن جمله عمرو بن عبدود قهرمان نامی عرب بود که هیچ کس یارای مبارزه با او نبود عمرو وقتی از خندق عبور کرد و به سپاه اسلام رسید رجز خوانی کرد اما هیچ کس جز علی بن ابیطالب آماده مبارزه نبود و پیامبر شمشیر خود را به علی داد عمامه مخصوص به سر او بست و او را روانه مبارزه کرد در این لحظه پیامبر جمله تاریخی خود را گفت: برز الایمان کله الی الشرک کله : ایمان و کفر به تمامی روبروی یکدیگر قرار گرفت.

 علی (ع) در این مبارزه نفس گیر موفق و پیروز شد و به حسب ظاهر علی قهرمانی را کشته بود ولی در حقیقت افرادی راکه از شنیدن نعر ه های دلخراش عمرو رعشه بر اندام آنها افتاده بود زنده کرد و نیز یک ارتش ۱۰هزار نفری که برای پایان دادن حکومت جوان اسلام کمر همت را بسته بودند مرعوب و وحشت زده ساخت .

در حال حاضر اثری از خندق وجود ندارد ولی در دامنه کوه ۴ تا مسجد که مساحت هرکدام از آنان از ۱۲ متر تجاوز نمی کند وجود دارد که اولی که بالاتر قرار دارد طبق گفته روحانی کاروان جناب حیدری محل اسکان پیامبر گرامی یوده و خبرهای جنگ را به سمع مبارک ایشان می رسانند و پایین تر بنام مسجد سلمان بوده و زائرین داخل هردو مسجد رفته و دو رکعت نماز خواندند و یک مسجد بنام عمر بن خطاب بوده اما مسجدی که به مسجد حضرت فاطمه (س) مربوط بوده و در کنار جاده قرار داشته درب آنرا بوسیله آجر چیده بود و دو تا مامور در کنارش ایستاده بودند و از حضور زائرین برای نزدیک شدن به مسجد جلوگیری می کردند النهایه بازدید به اتمام رسید و کلیه اعضای کاروان جهت عزیمت به هتل سوار اتوبوس شده اند . آنچه به نظرم مهم است یک مسلمان باید از دیدن اماکن مقدس درس گرفته و در انجام فرائض دینی کوشا گردد و سعی و اهتمام خویش را برای پیروی از دستورات قرآن کریم معطو ف نماید و در حقیقت تمام تلاش پیامبر در این راستا بوده است .